زندگي در چشم من شب هاي بيمهتاب را ماند
شعر من نيلوفر پژمرده در مرداب را ماند
ابر بي باران اندوهم
خار خشك سينهی كوهم
سال ها رفته است كز هر آرزو خالي است آغوشم.
نغمهپرداز جمال و عشق بودم آه!
حاليا خاموش خاموشم
ياد از خاطر فراموشم!
کاش سهراب نمي رفت به اين زوديها ….
« بهترين چيز رسيدن به نگاهي است كه از حادثه ی عشق، تر است»
«س.سپهري»
به سراغ سهراب مي رويم، نرم و آهسته كه چيني تنهائياش ترك بر ندارد!
سهراب سپهري، 15 مهرماه سال 1307 در شهر كاشان به دنيا آمد. او سومين فرزند خانواده ی اسدالله سپهري و فروغ سپهري است. منوچهر، همايوندخت، سهراب، پريدخت، و پروانه. پدرش اسدالله سپهري كارمند اداره پست و تلگراف بود و به هنر و ادب علاقهاي وافر داشت.
مجنون هنگام راه رفتن کسی را به جز لیلی نمی دید.
روزی شخصی در حال نماز خواندن در راهی بود و مجنون بدون این که متوجه شود از بین او و مهرش عبور کرد.
مرد نمازش را قطع کرد و داد زد هی چرا بین من و خدایم فاصله انداختی.
مجنون به خود آمد و گفت: من که عاشق لیلی هستم تورا ندیدم، تو که عاشق خدای لیلی هستی چگونه دیدی که من بین تو و خدایت فاصله انداختم؟
زندگی رقص نجیبی ست
که از چشمه ی بودن، جاریست
رقص یک شاپرک بازیگوش
لای یک دسته گل یاس معطر در باغ . . .
رقص یک نغمه ی آرام ِ اذان
که شبی باد میان من و این قبله پراکنده کند . . .
رقص کرمی شب تاب
که شبیه تپش خورشید است . . .
زندگی شعر نجیبی ست
که در دفتر اندیشه ی این گنبد دوار
پر از قافیه است . . .
چه کسی گفت خدا شاعر نیست؟؟
" اکرم بهرامچی "
اين كلام لطيف و تركيب موزوني كه از دلپذير ترين صداهاي طبيعت واز زبان امواج بر مي خيزد و اين زمزمه ي دل پذير آسماني و سراسر محبت و خلوص كه از دل برمي خيزد و برديدگان مي نشيند پيام ملكوتي خود را با لطيف ترين و شور انگيزترين معاني به دل هاي مشتاق و سرشار از احساس مي رساند. پس چه زيبايـنددل هايي كه از باده ي اين ترنم سحر آميز سرمست شوند . اين وبلاگ تقديم به تمامي زيبا دوستان ، زيبا آفرينان و پيام آوران زيبايي !