غزلی از مولانا
یار مرا ، غار مرا ، عشق جگرخوار مرا
یار تویی ، غار تویی ، خواجه نگهدار مرا
نوح تویی ، روح تویی ، فاتح و مفتوح تویی
سینه ی مشروح تویی ، بر در اسرار مرا
نور تویی ، سور تویی ، دولت منصور تویی
مرغ کُه طور تویی ، خسته به منقار مرا
قطره تویی ، بحر تویی ، لطف تویی ، قهر تویی
قند تویی ، زهر تویی ، بیش میازار مرا
حجره خورشید تویی ، خانه ی ناهید تویی
روضه ی امید تویی ، راه ده ای یار مرا
روز تویی ، روزه تویی ، حاصل دریوزه تویی
آب تویی ، کوزه تویی ، آب ده این بار مرا
دانه تویی ، دام تویی ، باده تویی ، جام تویی
پخته تویی ، خام تویی ، خام بمگذار مرا
این تن اگر کم تندی ، راه دلم کم زندی
راه شدی ، تا نبدی این همه گفتار مرا
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۰/۰۷/۲۳ ساعت 18:59 توسط
|
اين كلام لطيف و تركيب موزوني كه از دلپذير ترين صداهاي طبيعت واز زبان امواج بر مي خيزد و اين زمزمه ي دل پذير آسماني و سراسر محبت و خلوص كه از دل برمي خيزد و برديدگان مي نشيند پيام ملكوتي خود را با لطيف ترين و شور انگيزترين معاني به دل هاي مشتاق و سرشار از احساس مي رساند. پس چه زيبايـنددل هايي كه از باده ي اين ترنم سحر آميز سرمست شوند . اين وبلاگ تقديم به تمامي زيبا دوستان ، زيبا آفرينان و پيام آوران زيبايي !